Woody Allen

Allen, mój bożyszcze.
Czcić go będę i uwielbiać pewnie już do śmierci, bo im bardziej się zagłębiam w jego twórczość, tym mocniej go kocham i jego poczucie humoru preferuję. Ironia, którą proponuje i serwuje w swoich filmach oraz inteligentny dowcip śmieszą mnie bardzo. Zresztą groteska zawsze mi podchodziła.

Woody Allen (tak naprawdę Konigsberg, jednak stwierdził, że to za poważne nazwisko dla komika i zmienił je na Allen) urodził się w 1952r. Allen pomimo wysokiego IQ (w 1kl przeniesiono go o rok wyżej) nie cierpiał szkoły i wszystkiego co z nią związane. Za oblanie zajęć z filmu został wyrzucony z  Uniwersytetu Nowojorskiego na pierwszym roku studiów. Zanim skończył 20lat zaczął swoją przygodę z pisaniem tekstów oraz występami w TV.

W 1969 roku napisał sztukę teatralną Zagraj to jeszcze raz, Sam, która była wystawiana na Brodwayu. W tym samym roku wyreżyserował swój pierwszy film Bierz forsę i w nogi, którego scenariusz sam napisał, a później zagrał w nim główną rolę.

Trzykrotnie nagrodzony Oscarem, za scenariusz nominowany do niego aż 13 razy (najwięcej w historii) .
W 2002 roku, jako drugi reżyser w historii,  otrzymał na Festiwalu Filmowym w Cannes Palmę Palm za specjalne osiągnięcia.

Był trzykrotnie żonaty: Harlene Rosen (1956-1962), Louise Lasser (1966-1969), Soon-Yi Previn (1997- obecnie).  Związek z obecną żoną był skandalem, gdyż jest to adoptowana córka jego wcześniejszej partnerki (Mii Farrow). Romans z Soon-Yi Previn doprowadził do tego, że Allen był oskarżony o molestowanie a także miał sądowy zakaz spotykania się z dziećmi.

Allen broni szaleństwa w swoich zbiorach opowiadań i esejów.